Afghan Bombing: 90 Killed
On August 21 a major bombing tragedy occurred near the western Afghan province of Herat. According to the Afghan government and UN sources, 60 children and 30 civilian adults were killed. The Pentagon has disputed this charge and said that only five civilians and 25 Talilban insurgents were killed in the midnight air attack on the village of Azizabad . Ninety percent of all aircraft in the Afghan war belong to the US. Air attacks have increased dramatically as the Taliban have gotten stronger over the last year. In one month, July of this year, the total tonnage of dropped bombs equalled the total tonnage for all of 2006. The air war in Afghanistan is growing as the balance in the ground war shifts to engage intensified Taliban strength.

Afghan officials in Herat said that the bomb fell on villagers who had gathered for a memorial ceremony for a person killed last year. This story was a minor blip in the late August headlines as US politicians maneuvered for position at the polls and struggled to outdo one another to support the war effort in Afghanistan. Unless an independent inquiry is launched the entire incident, perhaps one of many in Afghanistan, will hover on the edge our consciousness for several months as official military inquiries grind on until its memory disappears.

But, an independent inquiry requires people on the ground with skills in interviewing, cross checking and a commitment to establishing the truth. Included among the questions would be how many people were killed? Was there reliable or inaccurate intelligence? Had villagers actually gathered for a ceremony of remembrance? Was the ceremony a cover for other organizational endeavours? Were there civilians present? Were there actually 30 children killed? Why would children be present if the event was called for strategic reasons? As a real inquiry developed, these questions would lead to deeper questions related to air strikes in general and the accountability of expatriate bombings to the Afghan government.

In conditions of war where suspicions run high and truth is regularly compromised it is difficult but not impossible to carry out such an inquiry. For credibility a team of fact finders would need to be made up of a combination of Afghan and international participants who can carry on conversations and ask questions in an atmosphere of trust. My own experience is that the passions unleashed by an event such as this pushes the families of victims to outbursts of anger mixed with statements of truth telling. By meeting enough people a general picture of what occurred can be reconstructed and described in detail. It may be more difficult to gain reliable information from military sources but even this is not impossible. My experience is that despite the appearance of rigid discipline and single mindedness there are soldiers who will talk usually off the record and after a respectful relationship has been established.

In violent conditions like the town of Azizabad on August 21, 2008, persons from the outside may be viewed as deceptive representatives of those who carried out the bombing unless introductions are facilitated in a trusted manner. Other forms of trust building may be required. But most important is the interview process itself. Where trauma, hatred, fear, distrust and grief are present, relating with a personal touch can be crucial. The quality of the interview, if limited only to the objective facts, may remain surface and even be devoid of factual reliability. The interviewer may need to address the pain and grief or the memory of the one(s) who died by questions such as, What can you tell me about the person who was killed? How was he or she known in the family or village? Did the person have any premonition that a terrible tragedy may be in store? Finally the team of inquiry will have to address the question that is uppermost in minds of families of the victims, What good will this inquiry achieve? Will anyone listen? Will we see compensation or justice for the tragedy?

This kind of work takes time. Many would prefer that an inquiry be bent to make recommendations to policy makers, i.e those who plan the bombing and target them My own judgement is that it is much better to simply tell the story of what happened as truthfully as possible. When the fact finding team is confident of the truth, its findings will speak for themselves. Perhaps the independent inquiry will find that US spokesperson Lt. Col. Rumi Nielson-Green was right when she described the charges of killing so many civilians as, “outrageous”. But, if official responses prove to be unfounded and it turns out that a massacre has occurred, the findings will cry out to the world with a quality of moral indignation that no one, not even a heavily medaled general can disregard for long.
Posted by Peace Talk at 5:09 PM

Bombardement afghan : 90 a tué - l'enquête appelée
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Bombardement afghan : 90 a tué
le 21 août une tragédie importante de bombardement s'est produit près de la province afghane occidentale du coeur. Selon le gouvernement afghan et des sources de l'ONU, 60 enfants et 30 adultes civils ont été tués. Le Pentagone a contesté cette charge et a indiqué que seulement cinq civils et 25 insurgés de Talilban ont été tués dans l'attaque d'air de minuit sur le village d'Azizabad. Quatre-vingt-dix pour cent de tout l'avion dans la guerre afghane appartiennent aux USA. Les attaques d'air ont augmenté considérablement pendant que le Taliban sont devenus plus fort au cours de la dernière année. En un mois, juillet de cette année, tout le tonnage des bombes abandonnées a égalé tout le tonnage pour tout le 2006. La guerre d'air en Afghanistan se développe pendant que l'équilibre dans la guerre au sol décale pour engager la force taliban intensifiée.

Les fonctionnaires afghans au coeur ont déclaré que la bombe est tombée sur les villageois qui s'étaient réunis pour une cérémonie commémorative pour une personne tuée l'année dernière. Cette histoire était un spot mineur vers la fin des titres d'août comme politiciens des USA manoeuvrés pour la position aux scrutins et luttés pour surpasser un un autre pour soutenir l'effort de guerre en Afghanistan. À moins qu'une enquête indépendante soit lancée l'incident entier, peut-être un de beaucoup en Afghanistan, planera sur le bord notre conscience pendant plusieurs mois comme le morcellement militaire officiel d'enquêtes dessus jusqu'à sa mémoire disparaît.

Mais, une enquête indépendante exige des personnes sur la terre avec des qualifications en interviewant, la contre-vérification et un engagement à établir la vérité. Inclus parmi les questions soyez combien les gens ont été tués ? Y avait-il de l'intelligence fiable ou imprécise ? Les villageois s'étaient-ils réunis réellement pour une cérémonie de souvenir ? La cérémonie était-elle une couverture pour d'autres efforts d'organisation ? Y avait-il des civils présents ? Y avait-il réellement 30 enfants tués ? Pourquoi les enfants seraient-ils présent si l'événement était réclamé des raisons stratégiques ? Car une vraie enquête développée, ces questions mènerait à des questions plus profondes liées aux attaques aériennes en général et à la responsabilité des bombardements expatriés au gouvernement afghan.

En états de guerre où les soupçons fonctionnent la haute et la vérité lui est régulièrement compromise est difficile mais non impossible d'effectuer une telle enquête. Pour la crédibilité une équipe de trouveurs de fait devrait se composer d'une combinaison des participants afghans et internationaux qui peuvent continuer des conversations et poser des questions dans une atmosphère de confiance. Ma propre expérience est que les passions ont lâché par un événement de ce type pousse les familles des victimes aux accès de la colère mélangés aux rapports de le dire de vérité. En rencontrant assez de personnes un tableau d'ensemble de ce qui s'est produit peut être reconstruit et décrit en détail. Il peut être plus difficile d'obtenir l'information fiable des sources militaires mais même ce n'est pas impossible. Mon expérience est celle en dépit de l'aspect de la discipline rigide et l'intelligence simple là sont des soldats qui parleront habituellement confidentiel et après qu'un rapport respectueux a été établi.

En conditions violentes aimez la ville d'Azizabad le 21 août 2008, des personnes de l'extérieur peut être regardé en tant que représentants trompeurs de ceux qui ont effectué le bombardement à moins que des introductions soient facilitées d'une façon de confiance. D'autres formes de bâtiment de confiance peuvent être exigées. Mais le plus important est le processus d'entrevue lui-même. Là où le trauma, la haine, la crainte, la méfiance et la peine sont présent, la relation avec un contact personnel peut être cruciale. La qualité de l'entrevue, si limité seulement aux faits objectifs, peut demeurer surface et même être exempte de fiabilité effective. L'interviewer peut devoir adresser la douleur et la peine ou la mémoire de celui comme qui mort par des questions, ce que pouvez vous me dire au sujet de la personne qui a été tuée ? Comment ou elle a-t-lui été connu dans la famille ou le village ? La personne a-t-elle une prémonition qu'une tragédie terrible peut être en le magasin ? Enfin l'équipe d'enquête devra adresser la question qui est la plus élevée dans les esprits des familles des victimes, quelle bonne volonté que cette enquête réalisent ? Est-ce que n'importe qui écoutera ? Verrons-nous la compensation ou la justice pour la tragédie ?

Ce genre de travail prend du temps. Beaucoup préféreraient qu'une enquête soit pliée pour faire des recommandations aux personnes définissant la politique, c.-à-d. ceux qui projettent le bombardement et les visent mes propre jugement est qu'il est bien mieux de dire simplement l'histoire de ce qui s'est produit aussi sincèrement que possible. Quand l'équipe de recherche de renseignments est confiante de la vérité, ses résultats parleront pour eux-mêmes. Peut-être l'enquête indépendante constatera que lieutenant de porte-parole des USA. Colonne Rumi Nielson-Vert était quand elle a décrit les frais de tuer tant de civils comme, « indigne » droit. Mais, si les réponses officielles s'avèrent non fondées et il s'avère qu'un massacre s'est produit, les résultats pleureront dehors au monde avec une qualité de l'indignation morale que personne, ne pas égaliser a pas medaled fortement le général peuvent négliger pour long.
Signalé par Peace Talk chez 5:09 P.M.

Bombardeo afgano: 90 mató - a la investigación llamada
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Bombardeo afgano: 90 mató
el 21 de agosto a una tragedia importante del bombardeo ocurrió cerca de la provincia afgana occidental del corazón. Según el gobierno afgano y fuentes de la O.N.U, mataron a 60 niños y a 30 adultos civiles. El pentágono ha disputado esta carga y ha dicho que mataron a solamente cinco civiles y a 25 insurrectos de Talilban en el ataque del aire de la medianoche contra la aldea de Azizabad. Noventa por ciento de todo el avión en la guerra afgana pertenecen a los E.E.U.U. Los ataques del aire han aumentado dramáticamente mientras que el Taliban ha conseguido más fuerte sobre el año pasado. En un mes, julio de este año, el tonelaje total de bombas caídas igualó el tonelaje total para todo el 2006. La guerra del aire en Afganistán está creciendo mientras que el equilibrio en la guerra de tierra cambia de puesto para contratar la fuerza intensificada de Taliban.

Los funcionarios afganos en corazón dijeron que la bomba cayó en los aldeanos que habían recolectado para una ceremonia conmemorativa para una persona matada el año pasado. Esta historia era un bache de menor importancia en los últimos títulos de agosto como políticos de los E.E.U.U. maniobrados para la posición en las encuestas y luchados para aventajar uno otro para apoyar el esfuerzo de la guerra en Afganistán. A menos que una investigación independiente se lance el incidente entero, quizás uno de muchos en Afganistán, asomará en el borde nuestro sentido por varios meses como desaparece la rutina militar oficial de las investigaciones encendido hasta su memoria.

Pero, una investigación independiente requiere a gente en la tierra con habilidades en entrevistarse con, la comprobación cruzada y una comisión a establecer la verdad. ¿Incluido entre las preguntas sea cuántos mataron la gente? ¿Había inteligencia confiable o inexacta? ¿Los aldeanos habían recolectado realmente para una ceremonia del remembrance? ¿Era la ceremonia una cubierta para otros esfuerzos de organización? ¿Había civiles presentes? ¿Había realmente 30 niños matados? ¿Por qué los niños serían presente si el acontecimiento fue llamado por razones estratégicas? Pues una investigación verdadera desarrollada, estas preguntas conduciría a preguntas más profundas relacionadas con los ataques aéreos en general y a la responsabilidad de bombardeos expatriados con el gobierno afgano.

En condiciones de guerra adonde las suspicacias funcionan el colmo y la verdad regularmente se compromete le es difíciles pero no imposibles de realizar tal investigación. Para la credibilidad un equipo de los buscadores del hecho necesitaría ser compuesto de una combinación de los participantes afganos e internacionales que pueden continuar conversaciones y hacer preguntas en una atmósfera de la confianza. Mi propia experiencia es que las pasiones destraillaron por un acontecimiento tal como esto empujan a familias de víctimas a los arrebatos de la cólera mezclados con declaraciones de decir de la verdad. Satisfaciendo a bastante gente una visíon general de qué ocurrió se puede reconstruir y describir detalladamente. Puede ser más difícil ganar la información confiable de fuentes militares pero incluso esto no es imposible. Mi experiencia es ésa a pesar de el aspecto de la disciplina rígida y el solo mindedness allí es los soldados que hablarán generalmente informal y después de que se ha establecido una relación respetuosa.

En condiciones violentas tenga gusto de la ciudad de Azizabad el 21 de agosto de 2008, las personas del exterior puede ser visto como representantes engañosos de los que realizaron el bombardeo a menos que las introducciones se faciliten de una manera confiada en. Otras formas de edificio de la confianza pueden ser requeridas. Pero el más importante es el proceso sí mismo de la entrevista. Donde están presente el trauma, el odio, el miedo, la desconfianza y la pena, el relacionarse con un tacto personal puede ser crucial. La calidad de la entrevista, si está limitada solamente a los hechos objetivos, puede seguir siendo superficie e incluso ser desprovista de confiabilidad efectiva. ¿El entrevistador puede necesitar tratar el dolor y la pena o la memoria de el tales como quién muerta por preguntas, qué puede usted decirme sobre la persona que fue matada? ¿Cómo lo o la conocían en la familia o la aldea? ¿La persona tiene premonición que una tragedia terrible puede estar en almacén? ¿Finalmente el equipo de la investigación tendrá que tratar la pregunta que es la más suprema de mentes de las familias de las víctimas, qué voluntad que esta investigación alcanza? ¿Cualquier persona escuchará? ¿Veremos la remuneración o la justicia para la tragedia?

Esta clase de trabajo toma tiempo. Muchos preferirían que una investigación esté doblada para hacer recomendaciones a los regidores, es decir las que planean el bombardeo y los apuntan mis propio juicio son que es mucho mejor contar simplemente la historia de qué sucedió tan verazmente como sea posible. Cuando el equipo exploratorio es confidente de la verdad, sus resultados hablarán para sí mismos. Quizás la investigación independiente encontrará que teniente del portavoz de los E.E.U.U. Columna Rumi Nielson-Verde era cuando ella describió las cargas de matar a tan muchos civiles como, “indignante derecho”. Pero, si las respuestas oficiales demuestran ser infundadas y resulta que ha ocurrido una masacre, los resultados gritarán hacia fuera al mundo con una calidad de la indignación moral que nadie, no igualar a pesadamente medaled a general puedan desatender para largo.
Fijado por Peace Talk en 5:09 P.M.

Bombardamento afgano: 90 ha ucciso - l'inchiesta denominata
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Bombardamento afgano: 90 ha ucciso
il 21 agosto una tragedia importante del bombardamento si è presentato vicino alla provincia afgana occidentale di cuore. Secondo il governo afgano e le fonti di NU, 60 bambini e 30 adulti civili sono stati uccisi. Il pentagono ha disputato questa carica ed ha detto che soltanto cinque civili e 25 insurgents di Talilban sono stati uccisi nell'attacco dell'aria di mezzanotte al villaggio di Azizabad. Novanta per cento di tutto il velivolo nella guerra afgana appartengono negli Stati Uniti. Gli attacchi dell'aria sono aumentato drammaticamente mentre il Taliban ha ottenuto più forte sopra l'anno scorso. In un mese, luglio di questo anno, il tonnellaggio totale delle bombe cadute era uguale il tonnellaggio totale per tutto il 2006. La guerra dell'aria nell'Afghanistan sta sviluppandosi mentre l'equilibrio nella guerra al suolo sposta per agganciare la resistenza intensificata di Taliban.

I funzionari afgani nel cuore hanno detto che la bomba è caduto sui villagers che avevano riunito per una cerimonia commemorativa per una persona uccisa l'anno scorso. Questa storia era un blip secondario verso la fine dei titoli di agosto come politici degli Stati Uniti manovrati per la posizione allo scrutinio e lottati per outdo uno un altro per sostenere lo sforzo di guerra nell'Afghanistan. A meno che un'inchiesta indipendente sia lanciata l'intero avvenimento, forse uno di molti nell'Afghanistan, si librerà sul bordo la nostra coscienza per parecchi mesi come la frantumazione militare ufficiale di inchieste sopra fino alla relativa memoria sparisce.

Ma, un'inchiesta indipendente richiede la gente sulla terra con le abilità nell'intervista, nel controllo trasversale ed in un impegno a stabilire la verità. Incluso fra le domande sia quant0 la gente è stata uccisa? Era c'intelligenza certa o inesatta? I villagers realmente avevano riunito per una cerimonia del remembrance? Era la cerimonia una copertura per altre attività organizzative? Erano ci civili presenti? Era ci realmente 30 bambini uccisi? Perchè i bambini sarebbero presente se l'evento si richiedesse i motivi strategici? Mentre un'inchiesta reale si è sviluppata, queste domande condurrebbero alle domande più profonde relative ai colpi di aria generalmente ed alla responsabilità dei bombardamenti espatriati al governo afgano.

Negli stati della guerra dove i sospetti funzionano il high e la verità regolarmente si compromette è difficili ma non impossibli da effettuare una tal inchiesta. Per credibilità una squadra di cercatori di fatto dovrebbe comporrsi di una combinazione dei partecipanti afgani ed internazionali che possono continuare le conversazioni e fare le domande in un atmosfera di fiducia. La mia propria esperienza è che le passioni hanno liberato da un evento come questa spinge le famiglie delle vittime negli scoppi di rabbia mescolati con le dichiarazione di dire di verità. Venendo a contatto di abbastanza gente un quadro generale di che cosa ha accaduto può essere ricostruito dettagliatamente e descritto. Può essere più difficile da ottenere le informazioni certe dalle fonti militari ma neppure questo non è impossibile. La mia esperienza è quella malgrado l'apparenza di disciplina rigida ed il singolo mindedness là è soldati che comunicheranno solitamente fuori - - registrano e dopo che un rapporto rispettoso sia stato stabilito.

Nelle circostanze violente gradisca la città di Azizabad il 21 agosto 2008, persone dalla parte esterna può essere osservato come rappresentanti ingannevoli di coloro che ha effettuato il bombardamento a meno che le introduzioni siano facilitate in un modo di fiducia. Altre forme della costruzione di fiducia possono essere richieste. Ma più importante è il processo in se di intervista. Dove il trauma, l'odio, il timore, la diffidenza ed il dolore sono presente, riferirsi con un tocco personale può essere cruciale. La qualità dell'intervista, se limitato soltanto ai fatti obiettivi, può rimanere superficie e perfino essere priva di affidabilità effettiva. L'intervistatore può avere bisogno di di richiamare il dolore ed il dolore o la memoria di quello chi morto dalle domande come, che cosa potete dirmi circa la persona che è stata uccisa? Come lui o lei è stata conosciuta nella famiglia o nel villaggio? La persona ha de premonition che una tragedia terribile può essere in magazzino? Infine la squadra di inchiesta dovrà rivolgere la domanda che è la più elevata nelle menti delle famiglie delle vittime, la che benevolenza che questa inchiesta realizza? Chiunque ascolterà? Vedremo la compensazione o la giustizia per la tragedia?

Questo genere di lavoro occorre tempo. Molti preferirebbero che un'inchiesta fosse piegata per fare le raccomandazioni ai politici, cioè coloro che progetta il bombardamento e li designa come bersaglio miei il proprio giudizio sono che è molto più meglio di dire semplicemente alla storia di che cosa è accaduto sincero quanto possibile. Quando la squadra di inchiesta è sicura della verità, i relativi risultati parleranno per se stesso. Forse l'inchiesta indipendente troverà che tenente dello spokesperson degli Stati Uniti. Colonna Rumi Nielson-Verde era quando ha descritto le spese di uccisione dei tanti civili come, “outrageous„ di destra. Ma, se le risposte ufficiali risultano essere non fondate e risulta che un massacre ha accaduto, i risultati grideranno fuori al mondo con una qualità del indignation morale che nessuno, non neppure la a pesante medaled il General possono ignorare per lungo.
Inviato da Peace Talk a 5:09 PM

Afghanische Bombardierung: 90 getötet - Anfrage benannte
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Afghanische Bombardierung: 90 tötete
am 21. August eine Hauptbombardierungtragödie auftrat nahe der westlichen afghanischen Provinz des Herzens. Entsprechend der afghanischen Regierung und DEN UNO Quellen wurden 60 Kinder und 30 Zivilerwachsene getötet. Das Pentagon hat diese Aufladung diskutiert und gesagt, daß nur fünf Zivilisten und 25 Talilban Rebellen im Mitternachtluftangriff auf dem Dorf von Azizabad getötet wurden. Neunzig Prozent alles Flugzeuges im afghanischen Krieg gehören in die US. Luftangriffe haben sich drastisch erhöht, während das Taliban über dem letzten Jahr stärker erhalten haben. In einem Monat Juli dieses Jahres, entsprach die Gesamttonnage der fallengelassenen Bomben der Gesamttonnage für die ganze 2006. Der Luftkrieg in Afghanistan wächst, während die Balance im Grundkrieg sich verschiebt, um sich verstärkte Taliban Stärke zu engagieren.

Afghanische Beamte im Herzen sagten, daß die Bombe auf Dorfbewohner fiel, die für eine Erinnerungszeremonie für eine Person getötetes letztes Jahr erfaßt hatten. Diese Geschichte war eine kleine Dokumentenmarke Ende der August Schlagzeilen als US Politiker, die für Position an den Abstimmungen manövriert wurden und gekämpft waren, um ein anders überzutreffen, um die Kriegbemühung in Afghanistan zu stützen. Es sei denn einer unabhängigen Anfrage das gesamte Ereignis ausgestoßen wird, schwebt möglicherweise eins von vielen in Afghanistan, auf dem Rand unser Bewußtsein für einige Monate, wie amtliches militärisches Anfragen Schleifen an bis sein Gedächtnis verschwindet.

Aber, eine unabhängige Anfrage erfordert Leute aus den Grund mit Fähigkeiten im Interviewen, in der Kreuzüberprüfung und in einer Verpflichtung zum Herstellen der Wahrheit. Eingeschlossen unter den Fragen seien Sie, wieviele Leuten getötet wurden? Gab es zuverlässige oder ungenaue Intelligenz? Hatten Dorfbewohner wirklich für eine Zeremonie der Erinnerung erfaßt? War die Zeremonie eine Abdeckung für andere organisatorische Bemühungen? Gab es die anwesenden Zivilisten? Gab es wirklich 30 getötete Kinder? Warum würden Kinder Geschenk sein, wenn der Fall strategische Gründe verlangt wurde? Da eine reale Anfrage, die, diese Fragen entwickelt wurde, zu die tieferen Fragen führen würde, die im allgemeinen auf Luftschlägen bezogen wurden und die Verantwortlichkeit der ausgebürgerten Bombardierungen auf der afghanischen Regierung.

In Zuständen des Krieges, wohin Misstrauen läuft, wird Höhe und Wahrheit regelmäßig es ist schwierig aber nicht unmöglich, solch eine Anfrage durchzuführen verglichen. Für Glaubwürdigkeit würde eine Mannschaft der Tatsache Sucher eine Kombination der afghanischen und internationalen Teilnehmer bestehen müssen, die Gespräche weitermachen und Fragen in einer Atmosphäre des Vertrauens stellen können. Meine eigene Erfahrung ist, daß die Neigungen durch Fall wie dieses drückt die Familien der Opfer zu den Ausbrüchen des Zornes gemischt mit Aussagen über Wahrheit das Sagen unleashed. Indem man genügende Leute trifft, kann eine allgemeine Abbildung von was auftrat, im Detail wieder aufgebaut werden und beschrieben werden. Es kann schwieriger sein, zuverlässige Informationen von den militärischen Quellen zu gewinnen, aber sogar dieses ist nicht unmöglich. Meine Erfahrung ist die trotz des Aussehens der steifen Disziplin und einzelnes Verständnis dort sind Soldaten, die normalerweise weg sprechen - - notieren und nachdem ein respektvolles Verhältnis aufgebaut worden ist.

In den heftigen Bedingungen mögen Sie die Stadt von Azizabad am 21. August 2008, Personen von der Außenseite kann als trügerische Repräsentanten von denen angesehen werden, die die Bombardierung durchführten, es sei denn Einleitungen in einer verläßlichen Weise erleichtert werden. Andere Formen des Vertrauen Gebäudes können erfordert werden. Aber ist der Interviewprozeß selbst am wichtigsten. Wo Trauma, Haß, Furcht, Mißtrauen und Leid Geschenk ist, kann die in Beziehung mit einer persönlichen Note entscheidend sein. Die Qualität des Interviews, wenn sie nur auf die objektiven Tatsachen begrenzt wird, kann von der auf Tatsachen beruhenden Zuverlässigkeit bleiben Oberfläche und leer sogar sein. Wie der Interviewer kann die Schmerz und das Leid oder das Gedächtnis von dem adressieren müssen, wem gestorben durch Fragen, was Sie erklären können mir über die Person, die getötet wurde? Wie bekannt er oder sie in der Familie oder im Dorf? Hatte die Person irgendein premonition, daß eine schreckliche Tragödie im Speicher sein kann? Schließlich muß die Mannschaft der Anfrage die Frage, die im Verstand der Familien der Opfer, oberst ist welches Wohlwollen adressieren, das diese Anfrage erzielen? Hört jemand? Sehen wir Ausgleich oder Gerechtigkeit für die Tragödie?

Diese Art der Arbeit dauert Zeit. Viele würden bevorzugen, daß eine Anfrage verbogen wird, um Empfehlungen zu den maßgebenden Politikern zu bilden, ist d.h. die, die die Bombardierung planen und sie meine zielen, eigenes Urteil, daß es viel besser, einfach zu erklären die Geschichte ist von, was so truthfully wie möglich geschah. Wenn die Untersuchungsmannschaft hinsichtlich der Wahrheit überzeugt ist, sprechen seine Entdeckungen für selbst. Möglicherweise findet die unabhängige Anfrage daß US Sprecher Leutnant. Spalte Nielson-Grünes Rumi war rechtes, als sie die Aufladungen des Tötens so vieler Zivilisten wie beschrieb, „unverschämtes“. Aber, wenn amtliche Antworten unbegründet sind und es ausfällt, daß ein Blutbad aufgetreten ist, schreien die Entdeckungen heraus zur Welt mit einer Qualität des moralischen Protestes, der niemand, a nicht zu glätten schwer General können für langes mißachten medaled.
Bekanntgegeben durch Peace Talk bei 5:09 P.M.

Bombardeio Afghan: 90 matou - o inquérito chamado
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Bombardeio Afghan: 90 matou
agosto em 21 que uma tragédia principal do bombardeio ocorreu perto da província Afghan ocidental do coração. De acordo com o governo Afghan e fontes dos UN, 60 crianças e 30 adultos civis foram matados. O Pentagon disputou esta carga e disse que somente cinco civis e 25 insurgents de Talilban estiveram matados no ataque do ar da meia-noite na vila de Azizabad. Ninety por cento de todo o avião na guerra Afghan pertencem aos E.U. Os ataques do ar aumentaram dramàtica enquanto o Taliban começou mais forte sobre o ano passado. Em um mês, julho deste ano, o tonnage total de bombas deixadas cair igualou o tonnage total para todo o 2006. A guerra do ar em Afeganistão está crescendo enquanto o contrapeso na guerra à terra desloca para acoplar a força intensified de Taliban.

Os oficiais Afghan no coração disseram que a bomba caiu nos aldeões que tinham recolhido para um ceremony memorial para uma pessoa matada o ano passado. Esta história era um blip menor nos headlines atrasados de agosto como os políticos dos E.U. manobrados para a posição nas votações e esforçados para outdo um outro para suportar o esforço da guerra em Afeganistão. A menos que um inquérito independente for lançado o incident inteiro, talvez um de muitos em Afeganistão, pairará na borda nosso consciousness por diversos meses como o grind militar oficial dos inquéritos sobre até sua memória desaparece.

Mas, um inquérito independente requer povos na terra com habilidades em entrevistar, em verificar transversal e em um compromisso a estabelecer a verdade. Incluído entre as perguntas seja quanto os povos foram matados? Havia uma inteligência de confiança ou inaccurate? Os aldeões tinham recolhido realmente para um ceremony do remembrance? Era o ceremony uma tampa para outros esforços organizational? Havia civis atuais? Havia realmente 30 crianças matadas? Por que as crianças seriam presente se o evento fosse chamado para razões estratégicas? Porque um inquérito real desenvolvido, estas perguntas conduziria a umas perguntas mais profundas relacionadas às batidas de ar no general e ao accountability de bombardeios expatriate ao governo Afghan.

Nas condições da guerra aonde as suspeitas funcionam a elevação e a verdade são-lhe comprometidas regularmente são difíceis mas nao impossíveis de realizar tal inquérito. Para o credibility uma equipe de finders do fato necessitaria ser composta de uma combinação dos participants Afghan e internacionais que podem continuar conversações e fazer perguntas em uma atmosfera da confiança. Minha própria experiência é que as paixões desencadearam por um evento tal como esta empurram as famílias das vítimas para os outbursts da raiva misturados com as indicações de dizer da verdade. Encontrando-se com bastante povos um retrato geral de o que ocorra pode reconstructed e descrito em detalhe. Pode ser mais difícil ganhar a informação de confiança das fontes militares mas mesmo este não é impossível. Minha experiência é aquela apesar da aparência da disciplina rígida e o único mindedness lá é os soldados que falarão geralmente fora - - gravam e depois que um relacionamento respectful foi estabelecido.

Em circunstâncias violentas goste da cidade de Azizabad agosto em 21, 2008, pessoas da parte externa pode ser visto como representantes deceptive daquelas que realizaram o bombardeio a menos que as introduções fossem facilitadas em uma maneira confiada. Outros formulários do edifício da confiança podem ser requeridos. Mas o mais importante é o processo próprio da entrevista. Onde o trauma, o hatred, o medo, o distrust e o grief são presente, relacionar-se com um toque pessoal pode ser crucial. A qualidade da entrevista, se limitado somente aos fatos objetivos, pode remanescer superfície e mesmo ser devoid da confiabilidade factual. O interviewer pode necessitar dirigir-se à dor e o grief ou a memória de esse quem morrido por perguntas tais como, o que pode você me dizer sobre a pessoa que foi matada? Como ou foram conhecidos na família ou na vila? A pessoa tem algum premonition que uma tragédia terrível pode estar na loja? Finalmente a equipe do inquérito terá que dirigir-se à pergunta que é a mais mais alta nas mentes das famílias das vítimas, que goodwill que este inquérito consegue? Qualquer um escutará? Nós veremos a compensação ou a justiça para a tragédia?

Este tipo do trabalho faz exame do tempo. Muitos prefeririam que um inquérito estivesse dobrado para fazer recomendações aos fabricantes de política, isto é aqueles que planeiam o bombardeio e os alvejam meus próprio julgamento são que é muito mais melhor dizer simplesmente a história de o que aconteceu tão truthfully quanto possível. Quando o fato - encontrar a equipe é confiável da verdade, seus findings falará para se. Talvez o inquérito independente encontrará que tenente do spokesperson dos E.U. Coluna Rumi Nielson-Verde era quando descreveu as cargas de matar assim muitos civis como, “outrageous direito”. Mas, se as respostas oficiais provarem ser unfounded e girar para fora que um massacre ocorreu, os findings gritarão para fora ao mundo com uma qualidade do indignation moral que ninguém, para não nivelar a medaled pesadamente o general possam negligenciar para longo.
Afixado por Paz Falar em 5:09 PM

Afghansk bombning: 90 dödade - den kallade förfrågningen
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Afghansk bombning: 90 dödat
på Augusti 21 uppstod en ha som huvudämnebombningtragedi nära det västra afghanska landskapet av hjärta. Enligt den afghanska regeringen och UN-källor dödades 60 barn och 30 civila vuxen människa. Pentagonen har grälat denna laddning, och sagt, att endast fem civilister och 25 Talilban revoltörer dödades i det midnatt, lufta attack på byn av Azizabad. Flygplan för nittioprocent i det afghanskt kriger allra tillhörde USEN. Lufta attacker har ökat dramatiskt, som Talibanen har fått starkare över i fjol. I en månad Juli av detta år, bombarderar den sammanlagda tonnagen av tappat likställde den sammanlagda tonnagen för allt 2006. Lufta kriger i Afghanistan växer, som balansera i det slipat kriger förskjutningar för att koppla in intensifierad Taliban styrka.

Afghanska representanter i hjärta sade att bombarderaavverkningen på byinvånare, som hade samlat för en minnes- ceremoni för en person dödade i fjol. Denna berättelse var en minderårigljus från radarskärm i de sena Augusti rubrikerna, som US-politikar manövrerade för placerar på röstningarna och kämpat för att outdo en another för att stötta krigaförsöket i Afghanistan. Om inte en oberoende förfrågning lanseras den hela incidentet, mal kanske en av många i Afghanistan, den ska svävandet på kanta vår medvetenhet för flera månader som officiella militära förfrågningar på, tills dess minne försvinner.

Men kräver en oberoende förfrågning folk på det slipat med expertis i att intervjua, argt kontrollera och en förpliktelse till upprättande av sanningen. Inklusive bland ifrågasätter skulle är, hur många folket dödades? Fanns det pålitlig eller felaktig intelligens? Hade byinvånare faktiskt samlat för en ceremoni av minnet? Var ceremonin en täcka för andra organisatoriska strävan? Fanns det civilistgåva? Fanns det faktiskt 30 dödade barn? Why är skulle barn gåva, om händelsen kallades för strategiskt resonerar? Som en framkallad verklig förfrågning, dessa ifrågasätter skulle bly- till djupare ifrågasätter släkt för att lufta slag i allmänhet och, ansvarigheten av landsförvisar bombningar till den afghanska regeringen.

I villkorar av kriger var misstankekörningskicken och sanning kompromissas regelbundet det är svåra men inte omöjliga att bära ut en sådan förfrågning. För trovärdighet behöver ett lag av skulle faktumupphittare att göras upp av en kombination av afghanskt, och landskampdeltagare, som kan bära på konversationer och fråga, ifrågasätter i en atmosfär av förtroende. Mitt eget erfar är att passionerna som släppas loss av en händelse liksom denna skjuter familjerna av offer till utbrott av ilska som är blandade med träffande meddelanden av sanning. Genom att möta nog folk föreställer en general av vad uppstod kan rekonstrueras och beskrivit in specificera. Det kan vara svårare att nå pålitlig information från militära källor, men även detta är inte omöjligt. Mitt erfara är att illviljan det utseendemässigt av styv disciplin- och singelmindedness där är soldater som ska samtal - - antecknar vanligt av, och efter ett respectful förhållande har varit etablerat.

I våldsamt villkorar något liknande townen av Azizabad på Augusti 21, 2008, personer från yttersidan kan beskådas som bedrägliga tekniker av de som bar ut bombningen, om inte inledningar göras lättare i ett betrott sätt. Annat bildar av förtroendebyggnad kan krävas. Men viktigast är den processaa intervjun sig själv. Var trauman, hat, skräck, misstro och sorgen är gåva, kan att förbinda med ett personligt handlag vara avgörande. Det kvalitets- av intervjun, om begränsat endast till de sakliga fakta, kan återstå ytbehandlar och är även devoid av factual pålitlighet. Intervjuaren behöva att tilltala smärta och kan sorgen eller minnet av den vem som by dös, ifrågasätter liksom, vad kan dig berätta mig om personen som dödades? Hur var han eller hon bekant i familjen eller byn? Har personen någon premonition att en ruskig tragedi kan vara i lager? Slutligen måste det ska laget av förfrågningen att tilltala ifrågasätta som är mest uppermost varar besvärad in av familjer av offren, vilken goodwill som, denna förfrågning uppnår? Ska någon lyssna? Ska ser vi kompensation eller rättvisa för tragedin?

Denna sort av arbetstakestid. Skulle många föredrar att en förfrågning är vriden att göra rekommendationer till politiktillverkare, dvs. är de, som planerar bombningen och uppsätta som mål dem, min egna bedömning att den är mycket som är bättre enkelt att berätta berättelsen av vad händde så truthfully som möjlighet. När faktumet - att finna laget är säkert av sanningen, dess ska rön talar för dem. Kanske ska den oberoende förfrågningen fynd den US-talesmanLt. Kolonn Rumi Nielson-Görar grön var högert, då hon beskrev laddningarna av att döda så många civilister som, ”skandalöst”. Men om officiella svar bevisar att vara ogrundada, och det vänder ut att en massaker har uppstått, det rön ska skriket ut till världen med ett kvalitets- av moralisk harm som ingen, inte ens a medaled tungt generalcanignorerandet för långt.
Postat av fredssamtal på 5:09 PM

Афганское бомбометание: 90 убил - вызванное дознание
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Афганское бомбометание: 90 убил
21-ого августа главный трагизм бомбометания произошл почти западная афганская провинция сердца. Согласно афганскому правительству и источникам ООН, были убиты 60 детей и 30 вольнонаемных взрослых. Пентагон оспаривал эту обязанность и говорил что только 5 civilians и 25 бунтарей Talilban были убиты в нападении воздуха полночи на селе Azizabad. 90 процента всего самолета в афганском войне принадлежат к США. Нападения воздуха увеличивали драматически по мере того как Taliban получало сильне над last year. В одном месяце, июль этого года, полная тоннажность упаденных бомб приравнивала полная тоннажность для всего из 2006. Война воздуха в Афганистане растет по мере того как баланс в земном войне переносит для того чтобы включить сделанную интенсивней прочность Taliban.

Афганские должностные лица в сердце сказали что бомба упала на сельчанин собрали для мемориальной церемонии для персоны убитой в прошлом году. Этим рассказом был небольшой blip in the late headlines в августе как политиканы США ые для положения на списках избирателей и ые избирателей для того чтобы переплюнуть одно другое для того чтобы поддержать работа для нужд фронта в Афганистане. Если независимо дознание не запустить всему случаю, возможно одно из много в Афганистане, заколебается на крае наше сознавание на несколько месяцев по мере того как официальная воинская молотилка дознаний дальше до своей памяти не исчезнуть.

Но, независимо дознание требует людей на земле с искусствами в интервьюировать, перекрестный проверять и принятии окончательного решения к устанавливать правду. Включено среди вопросов был люди были убиты? Была надежная или неточная сведения? Сельчанин фактическ собрали для церемонии remembrance? Была церемонией крышка для другой организационной работы? Были civilians присытствыющие? Фактическ 30 были убитыми дет? Почему дети присутствовали бы если случай был вызван для стратегических причин? По мере того как реальное дознание превратилось, эти вопросы вели бы к более глубоким вопросам отнесенным к забастовкам воздуха вообще и отчетности expatriate бомбометаний к афганскому правительству.

В условиях войны куда подозрения бегут максимум и правда регулярно скомпрометированы ему трудны но невозможны для того чтобы унести такое дознание. Для правдоподобия команде искателей факта было бы нужно быть составленным комбинации афганских и международных участников могут продолжить переговоры и спросить вопросы в атмосфере доверия. Мой собственный опыт что страсти unleashed случаем such as это нажимают семей жертв к outbursts гнева смешанным с заявлениями говорить правды. Путем встречать достаточные людей вообще изображение произошло может быть реконструировано и описано подробно. Может быть трудне приобрести надежные сведения от воинских источников но даже это не невозможно. Мой опыт то несмотря на возникновение твердой дисциплины и одиночное mindedness там будет воинами поговорят обычно - - записывают и после того как будет установлено почтительное отношение.

В яростных условиях полюбите городок Azizabad 21-ого августа 2008, люди от снаружи смогите быть осмотрено как обманчивые представители тех которые унесли бомбометание если введения не облегчить в доверенном образе. Другие формы здания доверия могут необходимы. Но самое важное процесс сам интервью. Где trauma, ненависть, страх, недоверие и печаль присутствуют, относить с личным касанием может быть критическим. Качество интервью, если ограничено только к объективным фактам, может остать поверхностью и даже быть devoid factual надежности. Interviewer может адресовать боль и печаль или память одного, котор умерли вопросы such as, можете вы сказать мне о персоне которая была убита? Как были он или она известный в семье или селе? Персона имеет premonition что ужасный трагизм может находиться в магазине? Окончательно команда дознания адресовать вопрос uppermost в разумах семей жертв, что благоволение это, котор дознание достигает? Любое будет слушать? Мы увидим компенсацию или правосудие для трагизма?

Это вроде работает время взятий. Много предпочитали бы, чтобы дознание было согнуто для того чтобы сделать рекомендации к руководителя, т.е. те которые планируют бомбометание и пристреливают их мои собственное суждение что оно должно очень более лучше просто сказать рассказ случилось как можно правдиво. Когда факт - находить команду уверенно правды, свои заключения поговорит для себя. Возможно независимо дознание найдет то лт spokesperson США. Колонка Rumi Nielson-Зеленое было правые когда она описала обязанности убивать настолько много civilians как, «неистовыми». Но, если официальные реакции доказывают быть unfounded и оно turn out, то что massacre происходило, заключения заплачут вне к миру с качеством нравственного негодования которому no one, не выровнять a тяжело medaled генералитет могут пренебечь для длиной.
Вывешено Миром Говорить на 5:09 PM

Afghaan die bombardeert: 90 gedood - geroepen Onderzoek
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Afghaan die bombardeert: 90 gedood
op 21 Augustus kwam een belangrijke het bombarderen tragedie dichtbij de westelijke Afghaanse provincie van Hart voor. Volgens de Afghaanse overheid en van de V.N. bronnen, werden 60 kinderen en 30 burgerlijke volwassenen gedood. Het pentagoon heeft deze last betwist en gezegd dat slechts vijf burgers en 25 Talilban insurgents in de aanval van de middernachtlucht op het dorp van Azizabad werden gedood. Negentig percent van alle vliegtuigen in de Afghaanse oorlog behoort tot de V.S. De aanvallen van de lucht zijn dramatisch gestegen aangezien Taliban sterker zijn geworden tijdens vorig jaar. In één maand, Juli van dit jaar, evenaarde het totale tonnage van gelaten vallen bommen het totale tonnage voor elk van 2006. De luchtoorlog in Afghanistan groeit als saldo in de verschuivingen van de grondoorlog om geïntensifi�ërdeb Taliban sterkte in dienst te nemen.

De Afghaanse ambtenaren in Hart zeiden dat de bom op villagers viel die zich voor een herdenkingsceremonie voor een vorig jaar gedode persoon hadden verzameld. Dit verhaal was minder belangrijke blip in de recente krantekoppen van Augustus aangezien de politici van de V.S. voor positie bij de opiniepeilingen manoeuvreerden en elkaar aan outdo worstelden om de oorlogsinspanning in Afghanistan te steunen. Tenzij een onafhankelijk onderzoek het volledige incident wordt gelanceerd, misschien zal één van velen in Afghanistan, op de rand ons bewustzijn voor verscheidene maanden hangen aangezien de officiële militaire onderzoeken malen tot zijn geheugen verdwijnt.

Maar een onafhankelijk onderzoek vereist ter plaatse mensen met vaardigheden in het interviewen, het kruiselings controleren en een verplichting aan het vestigen van de waarheid. Inbegrepen onder de vragen zou met hoeveel zijn mensen werden gedood? Was er betrouwbare of onnauwkeurige intelligentie? Hadden villagers zich eigenlijk voor een ceremonie van herinnering verzameld? Was de ceremonie een dekking voor andere organisatorische inspanningen? Waren er aanwezige burgers? Waren er eigenlijk 30 gedode kinderen? Waarom de kinderen zouden aanwezig zijn als de gebeurtenis verzochte strategische redenen was? Als echt ontwikkeld onderzoek, zouden deze vragen leiden tot diepere vragen in het algemeen met betrekking tot luchtstakingen en de verantwoordingsplicht van emigrant het bombarderen aan de Afghaanse overheid.

In voorwaarden van oorlog waar de verdenkingen hoog en waarheid regelmatig in werking stellen wordt gecompromitteerd is het moeilijk maar niet onmogelijk om zulk een onderzoek uit te voeren. Voor geloofwaardigheid zou een team van feitenvinders uit een combinatie Afghaanse en internationale deelnemers moeten worden samengesteld die gesprekken kunnen dragen en vragen in een atmosfeer vertrouwen stellen. Mijn eigen ervaring is dat de hartstochten die door een gebeurtenis zoals dit worden losgelaten de families van slachtoffers aan uitbarstingen van woede duwt die met verklaringen van waarheid het vertellen worden gemengd. Door genoeg mensen te ontmoeten kan een algemeen beeld van wat voorkwam in detail worden opnieuw opgebouwd en worden beschreven. Het kan moeilijker zijn om betrouwbare informatie van militaire bronnen te bereiken maar zelfs is dit niet onmogelijk. Mijn ervaring is dat ondanks de verschijning van stijve discipline en enige mindedness er militairen zijn die gewoonlijk informeel zullen spreken en nadat een eerbiedige verhouding is gevestigd.

In hevige voorwaarden zoals de stad van Azizabad op 21 Augustus, 2008, kunnen de personen van de buitenkant als bedrieglijke vertegenwoordigers van hen worden bekeken die het bombarderen uitvoerden tenzij de inleidingen op een vertrouwde op manier worden vergemakkelijkt. Andere vormen van de vertrouwensbouw kunnen worden vereist. Maar belangrijkst is het gespreksproces zelf. Waar het trauma, de haat, de vrees, het wantrouwen en de zorg aanwezig zijn, kan met elkaar in verband brengen met een persoonlijke aanraking essentieel zijn. De kwaliteit van het gesprek, indien beperkt slechts tot de objectieve feiten, kan oppervlakte blijven en zelfs verstoken van feitelijke betrouwbaarheid zijn. De interviewer kan de pijn en de zorg of het geheugen van wie door vragen richten moeten stierf zoals, wat kan u me over de vertellen persoon die werd gedood? Hoe hij of zij werd gekend in de familie of het dorp? Had de persoon om het even welke premonition dat een vreselijke tragedie in opslag kan zijn? Tot slot zal het team van onderzoek de vraag moeten richten die in meningen van families van de slachtoffers het meest bovenste is, Welke goodwill dit onderzoek bereikt? Zal iedereen luisteren? Zullen wij compensatie of rechtvaardigheid voor de tragedie zien?

Dit soort het werk vergt tijd. Velen zouden dat een onderzoek wordt gebogen om aanbevelingen aan beleidsbepalers te doen, d.w.z. zij verkiezen die het bombarderen plannen en hen Mijn eigen oordeel zijn richten dat het veel beter is het verhaal eenvoudig om te vertellen van wat zo eerlijk mogelijk gebeurde. Wanneer het onderzoeksteam van de waarheid zeker is, zullen zijn bevindingen voor zich spreken. Misschien zal het onafhankelijke onderzoek vinden dat spokesperson van de V.S. Lt. Col. Nielson-Green van Rumi was juist toen zij de lasten van het doden van zo vele burgers als beschreef, „buitensporig“. Maar als de officiële reacties ongegrond blijken te zijn en het blijkt dat een slachting is voorgekomen, zullen de bevindingen aan de wereld met een kwaliteit van morele verontwaardiging schreeuwen dat niemand, niet zelfs a zwaar algemeen kan lang negeren voor medaled.
Gepost door de Bespreking van de Vrede bij 5:09 PM

Afghan Bombing: 90 Killed: Inquiry Called
Translated into Arabic by: Gene Stoltzfus
Afghan Bombing: 90 Killed
On August 21 a major bombing tragedy occurred near the western Afghan province of Herat. According to the Afghan government and UN sources, 60 children and 30 civilian adults were killed. The Pentagon has disputed this charge and said that only five civilians and 25 Talilban insurgents were killed in the midnight air attack on the village of Azizabad . Ninety percent of all aircraft in the Afghan war belong to the US. Air attacks have increased dramatically as the Taliban have gotten stronger over the last year. In one month, July of this year, the total tonnage of dropped bombs equalled the total tonnage for all of 2006. The air war in Afghanistan is growing as the balance in the ground war shifts to engage intensified Taliban strength.

Afghan officials in Herat said that the bomb fell on villagers who had gathered for a memorial ceremony for a person killed last year. This story was a minor blip in the late August headlines as US politicians maneuvered for position at the polls and struggled to outdo one another to support the war effort in Afghanistan. Unless an independent inquiry is launched the entire incident, perhaps one of many in Afghanistan, will hover on the edge our consciousness for several months as official military inquiries grind on until its memory disappears.

But, an independent inquiry requires people on the ground with skills in interviewing, cross checking and a commitment to establishing the truth. Included among the questions would be how many people were killed? Was there reliable or inaccurate intelligence? Had villagers actually gathered for a ceremony of remembrance? Was the ceremony a cover for other organizational endeavours? Were there civilians present? Were there actually 30 children killed? Why would children be present if the event was called for strategic reasons? As a real inquiry developed, these questions would lead to deeper questions related to air strikes in general and the accountability of expatriate bombings to the Afghan government.

In conditions of war where suspicions run high and truth is regularly compromised it is difficult but not impossible to carry out such an inquiry. For credibility a team of fact finders would need to be made up of a combination of Afghan and international participants who can carry on conversations and ask questions in an atmosphere of trust. My own experience is that the passions unleashed by an event such as this pushes the families of victims to outbursts of anger mixed with statements of truth telling. By meeting enough people a general picture of what occurred can be reconstructed and described in detail. It may be more difficult to gain reliable information from military sources but even this is not impossible. My experience is that despite the appearance of rigid discipline and single mindedness there are soldiers who will talk usually off the record and after a respectful relationship has been established.

In violent conditions like the town of Azizabad on August 21, 2008, persons from the outside may be viewed as deceptive representatives of those who carried out the bombing unless introductions are facilitated in a trusted manner. Other forms of trust building may be required. But most important is the interview process itself. Where trauma, hatred, fear, distrust and grief are present, relating with a personal touch can be crucial. The quality of the interview, if limited only to the objective facts, may remain surface and even be devoid of factual reliability. The interviewer may need to address the pain and grief or the memory of the one(s) who died by questions such as, What can you tell me about the person who was killed? How was he or she known in the family or village? Did the person have any premonition that a terrible tragedy may be in store? Finally the team of inquiry will have to address the question that is uppermost in minds of families of the victims, What good will this inquiry achieve? Will anyone listen? Will we see compensation or justice for the tragedy?

This kind of work takes time. Many would prefer that an inquiry be bent to make recommendations to policy makers, i.e those who plan the bombing and target them My own judgement is that it is much better to simply tell the story of what happened as truthfully as possible. When the fact finding team is confident of the truth, its findings will speak for themselves. Perhaps the independent inquiry will find that US spokesperson Lt. Col. Rumi Nielson-Green was right when she described the charges of killing so many civilians as, “outrageous”. But, if official responses prove to be unfounded and it turns out that a massacre has occurred, the findings will cry out to the world with a quality of moral indignation that no one, not even a heavily medaled general can disregard for long.
Posted by Peace Talk at 5:09 PM